76. ASKLEPIOS (ESCULAP)
- Ewa Krystyna Górecka
- 10 lut 2022
- 1 minut(y) czytania
Zaktualizowano: 7 lis 2023
MUZEUM ARCHEOLOGICZNE
6265
W cyklu "Prezentujemy zbiory Muzeum Archeologicznego w Neapolu" dziś posąg ASKLEPIOSA (ESKULAPA)
Rzeźba ma 156 cm wysokości, wykonana została z białego marmuru a datowana jest na II poł. II wieku n.e., nr katalogowy 6265
Asklepios to w mitologii greckiej bóg sztuki lekarskiej (medycyny); jeden z herosów. Jego rzymskim odpowiednikiem był Esculap. Uchodził za syna boga Apollina i nimfy Koronis. Został wychowany przez centaura Chirona, który nauczył go sztuki lekarskiej. Według legendy Asklepios udusił pewnego razu węża; wtedy podpełzł inny wąż i podał zioło, które sprawiło, że zabity wąż zmartwychwstał. Zanim ten drugi wąż zdołał uciec, Asklepios wyrwał mu zioło z pyska, po czym używał go do wskrzeszania zmarłych. Gdy został lekarzem na okręcie Argo, wskrzesił kilku zmarłych włącznie z Minosem. Po tym jak próbował ożywić Oriona, Hades poskarżył się Zeusowi, że niedługo nikt nie zostanie w Podziemiu. Zeus zgodził się mu pomóc i zabił Asklepiosa piorunem, a następnie przemienił w gwiazdozbiór Wężownika. Pragnący zemsty Apollin, ojciec Asklepiosa, zabił wszystkie cyklopy.
W starożytnym Rzymie czczony jako Eskulap, przedstawiany był jako brodaty mężczyzna z laską, wokół której wije się wąż. W 290 p.n.e., podczas zarazy, zbudowano mu świątynię na Wyspie Tyberyjskiej. Wiele lat później cesarz Klaudiusz wydał rozporządzenie nadające wolność każdemu niewolnikowi, który został tam uzdrowiony.
Atrybutami Asklepiosa były węże owinięte wokół laski, szyszki świerka, wieńce laurowe, czasami koza lub pies
Autorka bloga zaprasza wszystkich chętnych na zwiedzanie Podziemnego Neapolu PO POLSKU (również po rosyjsku) oraz na tzw SPACERY Z SOKRATESEM
Komentarze